Ванкомицин в порошке — инструкция по применению

Инструкция по применению ванкомицина в порошке, описание действия препарата, показания к применению порошка ванкомицина, взаимодействие с другими лекарствами, применение ванкомицина (порошок) при беременности. Инструкции:
Торговое название: Ванкомицин
Международное название: Ванкомицин
Лекарственная форма: Порошок для приготовления раствора для инфузий, 0.5 г, 1.0 г
Показания к применению:
Атс классификация:
J Противомикробные средства для системного применения
J01 Антибактериальные средства для системного применения
J01X Прочие антибактериальные средства
J01X A Гликопептидные антибиотики
Фарм. группа:
Антибактериальные препараты для системного использования. Другие антибактериальные препараты. Антибиотики гликопептидной структуры. Ванкомицин. Код АТХ J01ХА01
Условия хранения:
В защищенном от света месте при температуре не выше 25 ºС. Хранить в недоступном для детей месте!
Срок хранения:
2 года. Не применять по истечении срока годности.
Условия продажи: По рецепту
Описание:
Порошок от белого до белого с розоватым или светло-коричневым оттенком цвета.

Состав ванкомицина в порошке

1 флакон содержит
1 құтының ішінде

Активное вещество ванкомицина

ванкомицина гидрохлорид в пересчете на ванкомицин 0.5 г, 1.0 г.
ванкомицинге шаққанда ванкомицин гидрохлориді 0.5г, 1.0г

Показания к применению порошка ванкомицина

  • сепсис
  • эндокардит
  • пневмония
  • абсцесс легкого
  • инфекции костей и суставов (в т.ч. остеомиелит)
  • инфекции кожи и мягких тканей
  • менингит
Для приема внутрь: псевдомембранозный колит, вызванный Clostridium difficile; энтероколит, вызванный Staphylococcus aureus.
  • сепсисте
  • эндокардитте
  • пневмонияда
  • өкпе абсцесінде
  • сүйектер мен буындардың жұқпаларында (соның ішінде остеомиелитте)
  • тері мен жұмсақ тін жұқпаларында
  • менингитте
Ішке қабылдау үшін: Clostridium difficile әсерінен болған жалған жарғақшалы колит; Staphylococcus aureus әсерінен болған энтероколит.

Противопоказания ванкомицина в порошке

  • гиперчувствительность
  • беременность (I триместр)
  • период лактации
  • неврит слухового нерва
  • асқын сезімталдық
  • жүктілік (I триместр)
  • лактация кезеңі
  • есту жүйкесінің невриті

Побочные действия порошка ванкомицина

  • постинфузионные реакции (вследствие быстрого введения): анафилактоидные реакции (снижение артериального давления, бронхоспазм, диспноэ, кожная сыпь, зуд), синдром "красного человека", связанный с высвобождением гистамина (озноб, лихорадка, учащенное сердцебиение, гиперемия верхней половины туловища и лица, спазм мышц грудной клетки и спины), шок, остановка сердца
  • со стороны мочевыделительной системы: нефротоксичность (вплоть до развития почечной недостаточности), чаще при комбинации с аминогликозидами или назначении более 3 недель в высоких дозах, проявляющаяся повышением концентрации креатинина и азота мочевины, редко - интерстициальный нефрит
  • со стороны органов пищеварения: тошнота, псевдомембранозный колит
  • со стороны органов чувств: ототоксичность - снижение слуха, вертиго, звон в ушах
  • со стороны органов кроветворения: обратимая нейтропения, преходящая тромбоцитопения, редко - агранулоцитоз
  • местные реакции (при нарушении правил инфузии): тромбофлебит, боль в месте введения, некроз тканей в месте введения
  • аллергические реакции: лихорадка, тошнота, озноб, эозинофилия, DRESS-синдром (синдром лекарственной гиперчувствительности), сыпь (включая эксфолиативный дерматит), злокачественная экссудативная эритема (синдром Стивенса-Джонсона), токсический эпидермальный некролиз (синдром Лайелла), линейный IgA буллезный дерматоз, васкулит, анафилактический шок
  • постинфузиялық реакциялар (тез енгізу салдарынан): анафилактоидтық реакциялар (артериялық қысымның төмендеуі, бронхтың түйілуі, диспноэ, тері бөртпесі, қышыну), гистаминнің босап шығуымен байланысты "қызыл адам" синдромы (қалтырау, қызба, жүрек лүпілінің жиілеуі, тұлабойдың жоғарғы бөлігінің және беттің гиперемиясы, кеуде қуысы және арқа бұлшықеттерінің түйілуі), шок, жүректің тоқтап қалуы
  • несеп шығару жүйесі тарапынан: нефроуыттылық (бүйрек қызметінің жеткіліксіздігіне дейін), көбіне аминогликозидтермен біріктіргенде немесе 3 аптадан астам жоғары дозаларда тағайындағанда, креатинин және мочевина азоты концентрациясының жоғарылауымен білінеді, сирек - интерстициальді нефрит
  • ас қорыту ағзалары тарапынан: жүректің айнуы, жалған жарғақшалы колит
  • сезім мүшелері тарапынан;: отоуыттылық – естудің нашарлауы, вертиго, құлақтың шыңылдауы
  • қан түзу ағзалары тарапынан: қайтымды нейтропения, өткінші тромбоцитопения, сирек – агранулоцитоз
  • жергілікті реакциялар (инфузия ережесі бұзылғанда): тромбофлебит, енгізілген жердің ауыруы, енгізілген жерде тіндердің некрозы
  • аллергиялық реакциялар: қызба, жүректің айнуы, қалтырау, эозинофилия, DRESS-синдром (дәріге асқын сезімталдық синдромы), бөртпе (эксфолиативті дерматитті қоса есептегенде), қатерлі экссудативті эритема (Стивенс-Джонсон синдромы), уытты эпидермальді некролиз (Лайелл синдромы), желілі IgA буллезді дерматоз, васкулит, анафилактикалық шок

Особые указания к применению

При назначении новорожденным детям (особенно - недоношенным) желателен контроль концентрации препарата в сыворотке крови. В период лечения необходимо проведение аудиограммы, контроль функции почек (анализ мочи, показатели креатинина и азота мочевины), гематологические исследования. Инфузию Ванкомицина следует проводить в течение не менее 60 минут, чтобы избежать быстрых инфузионных реакций. Быстрое болюсное введение (например, в течение нескольких минут) может привести к гипотензии, в том числе к шоку, реже, к остановке сердца.

Желателен контроль концентрации ванкомицина в сыворотке крови при почечной недостаточности, а также у пациентов старше 60 лет. Максимальная концентрация не должна превышать 40 мкг/мл, а минимальная - 10 мкг/мл. Концентрация свыше 80 мкг/мл считается токсичной. Ванкомицин следует назначать с осторожностью пациентам с аллергией на тейкопланин, т.к. были зарегистрированы случаи перекрестной аллергии.

С осторожностью
Нарушение слуха (в том числе в анамнезе), почечная недостаточность.

Пожилые
Пожилые люди более чувствительны к повреждениям слуха. Опыт работы с другими антибиотиками позволяет предположить, что глухота может быть прогрессивной, несмотря на прекращение лечения.

Применение при беременности и в период лактации
Применение при беременности (II и III триместр) возможно только по жизненным показаниям. На период применения препарата следует прекратить грудное вскармливание.

Особенности влияния лекарственного средства на способность управлять транспортным средством или потенциально опасными механизмами
Учитывая побочные действия лекарственного средства следует соблюдать осторожность при управлении автотранспортом и другими потенциально опасными механизмами. По истечении срока годности препарата неиспользованные флаконы осторожно вскрыть, содержимое растворить в большом количестве воды и слить в канализацию.
Жаңа туған балаларға (әсірсе – шала туғандарға) тағайындағанда қан сарысуындағы препарат концентрациясын бақылаған дұрыс. Емдеу кезеңінде аудиограмма жүргізу, бүйрек қызметін бақылау (несеп талдамасы, креатинин және мочевина азоты көрсеткіштері), гематологиялық зерттеулер қажет. Ванкомицин инфузиясын, тез инфузиялық реакцияларға жол бермеу үшін, кем дегенде 60 минут жүргізген жөн. Тез болюстік енгізу (мысалы, бірнеше минут ішінде) гипотензияға, соның ішінде шокқа, сирек – жүректң тоқтап қалуына әкеп соғуы мүмкін.

Бүйрек қызметінің жеткіліксіздігінде, сондай-ақ 60 жастан асқан емделушілерде қан сарысуындағы ванкомицин концентрациясын бақылап отырған жөн. Ең жоғары концентрация 40 мкг/мл-ден аспауы тиіс, ал ең төмен концентрация – 10 мкг/мл. 80 мкг/мл-ден жоғары концентрация уытты деп есептеледі. Ванкомицинді тейкопланинге аллергиясы бар емделушілерге абайлап тағайындаған жөн, өйткені айқаспалы аллергия жағдайлары тіркелді.

Сақтықпен
Естудің нашарлауы (соның ішінде сыртартқыда), бүйрек қызметінің жеткіліксіздігі.

Егде жастағылар
Егде жастағы адамдар естудің зақымдануына сезімтал. Басқа антибиотиктермен жұмыс жасау тәжірибесі, емдеуді тоқтатқанға қарамастан, кереңдік өршуі мүмкін деп болжам жасауға мүмкіндік береді.

Жүктілік және лактация кезеңінде қолданылуы
Жүктілік кезінде (II және III триместр) тек өмірлік көрсетілімдері бойынша ғана қолданылуы мүмкін. Препаратты қолдану кезінде емшек емізуді тоқтатқан жөн.

Дәрілік заттың көлік құралын немесе қауіпті механизмдерді басқару қабілетіне ықпал ету ерекшеліктері
Дәрілік заттың жағымсыз әсерлерін ескеріп, автокөлікті және басқа да қауіпті механизмдерді басқарғанда сақ болған жөн. Препараттың жарамдылық мерзімі өткеннен кейін пайдаланылмаған құтыларды абайлап ашып, ішіндегісін судың мол мөлшерімен ерітіп, құбырға төгіп тастайды.

Дозировка и способ применения

Вводится только внутривенно (внутримышечные инъекции противопоказаны) со скоростью не более 10 мг/мин; продолжительность инфузии должна быть не менее 60 мин.

Взрослым - по 0.5 г или 7.5 мг/кг каждые 6 ч либо по 1 г или 15 мг/кг каждые 12 ч.

Новорождённым детям до 7 дней жизни
- по 15 мг/кг, затем 10 мг/кг каждые 12 ч.

Детям до 1 месяца
: применяют ту же дозу каждые 8 часов.

Детям старше 1 месяца
– по 10 мг/кг каждые 6 ч или по 20 мг/кг каждые 12 ч.

У больных с нарушенной выделительной функцией почек начальная доза - 15 мг/кг, далее режим дозирования корригируют с учетом значений клиренса креатинина (КК): при КК более 80 мл/мин - обычная доза, КК 50-80 мл/мин - 1 г каждые 1-3 дня, 10-50 мл/мин - 1 г каждые 3-7 дней, менее 10 мл/мин - 1 г каждые 7-14 дней.

Приготовление раствора ванкомицина
: порошок растворяют в воде для инъекций: 0.5 г - в 10 мл, 1 г - в 20 мл (концентрация раствора составляет 50 мг/мл). Полученный раствор разбавляют 0.9 % раствором натрия хлорида или 5 % раствором декстрозы, или раствором Рингера: для 0.5 г - 100 мл и для 1 г - 200 мл.

При псевдомембранозном колите и энтероколите – внутрь, в виде раствора в 30 мл воды: взрослым – по 0.5-2 г разделенные на 3-4 приема; детям – 0.04 г/кг разделенные на 3-4 приема, не более 2 г сутки. Продолжительность лечения – 7-10 дней.
Көктамыр ішіне ғана, минутына 10 мг-нан аспайтын жылдамдықпен енгізеді (бұлшықетішілік инъекцияларды қолдануға болмайды); инфузия ұзақтығы 60 минуттан кем болмауы тиіс.

Ересектерге
– әрбір 6 сағат сайын 0.5 г-нан немесе 7.5 мг/кг немесе әрбір 12 сағат сайын 1 г-нан немесе 15 мг/кг.

Жаңа туған балаларға өмірінің 7 күніне дейін - әрбір 12 сағат сайын 15 мг/кг, содан кейін 10 мг/кг.

1 айлыққа дейінгі балаларға
: әрбір 8 сағат сайын сондай дозада қолданады.

1 айлықтан асқан балаларға
– әрбір 6 сағат сайын 10 мг/кг немесе әрбір 12 сағат сайын 20 мг/кг.

Бүйректің бөліп шығару қызметі бұзылған науқастарда бастапқы доза
– 15 мг/кг, әрі қарай дозалау режимін креатинин клиренсі (КК) мәндерін есепке ала отырып түзетеді: КК минутына 80 мл-ден көп болғанда – әдеттегі доза, КК минутына 50-80 мл болғанда – әрбір 1-3 күн сайын 1 г, минутына 10-50 мл болғанда – әрбір 3-7 күн сайын 1 г, минутына 10 мл-ден аз болғанда – әрбір 7-14 күн сайын 1 г.

Ванкомицин ерітіндісін дайындау: ұнтақты инъекцияға арналған суда ерітеді: 0.5 г - 10 мл-де, 1 г - 20 мл-де (ерітіндінің концентрациясы 50 мг/мл құрайды). Алынған ерітіндіні 0.9% натрий хлориді ерітіндісімен немесе 5% декстроза ерітіндісімен, немесе Рингер ерітіндісімен сұйылтады: 0.5 г үшін - 100 мл және 1 г үшін - 200 мл.

Жалған жарғақшалы колитте және энтероколитте – ішке, 30 мл судағы ерітінді түрінде: ересектерге – 3-4 қабылдауға бөлінген 0.5-2 г-нан; балаларға – 3-4 қабылдауға бөлінген 0.04 г/кг, тәулігіне 2 г-нан асырмау керек. Емдеу ұзақтығы – 7-10 күн.

Взаимодействие с лекарствами

При одновременном назначении с местными анестетиками у детей могут появиться эритематозные высыпания и гиперемия кожных покровов лица, у взрослых - нарушение внутрисердечной проводимости. Не рекомендуется одновременное назначение с нефротоксичными и ототоксичными лекарственными средствами (аминогликозиды, амфотерицин В, ацетилсалициловая кислота или другие салицилаты, бацитрацин, буметанид, капреомицин, кармустин, паромомицин, циклоспорин, "петлевые" диуретики, полимиксин В, цисплатин, этакриновая кислота). Колестирамин снижает эффективность ванкомицина.

Антигистаминные препараты, меклозин, фенотиазины, тиоксантены могут маскировать симптомы ототоксического действия ванкомицина (шум в ушах, вертиго). При одновременном применении с общими анестетиками и векурония бромидом увеличивается частота побочных эффектов (риск снижения артериального давления, развития нервно-мышечной блокады), поэтому инфузия ванкомицина возможна минимум за 60 мин до их введения.

Раствор Ванкомицина имеет низкий рН, что может вызвать физическую или химическую нестабильность при смешивании с другими растворами. Следует избегать смешивания со щелочными растворами. Растворы Ванкомицина и бета-лактамных антибиотиков являются физически несовместимыми при смешивании. Вероятность преципитации возрастает с увеличением концентрации ванкомицина. Необходимо адекватно промыть внутривенную систему между применениями данных антибиотиков. Кроме того, рекомендуется снизить концентрацию Ванкомицина до 5 мг/мл и менее.
Жергілікті анестетиктермен бір мезгілде тағайындағанда балаларда эритематозды бөртпелер және беттің тері жабындарында гиперемиясы, ересектерде жүрекішілік өткізгіштіктің бұзылуы пайда болуы мүмкін. Нефроуытты және отоуытты дәрілік заттармен (аминогликозидтер, амфотерицин В, ацетилсалицил қышқылы немесе басқа да салицилаттар, бацитрацин, буметанид, капреомицин, кармустин, паромомицин, циклоспорин, "ілмектік" диуретиктер, полимиксин В, цисплатин, этакрин қышқылы) бір мезгілде тағайындамау керек. Колестирамин ванкомициннің тиімділігін төмендетеді.

Антигистаминдік препараттар, меклозин, фенотиазиндер, тиоксантендер ванкомициннің отоуытты әсер ету симптомдарын бүркемелеуі мүмкін (құлақтың шыңылдауы, вертиго). Жалпы анестетиктермен және векуроний бромидімен бір мезгілде қолданғанда жағымсыз әсерлердің жиілігі артады (артериялық қысымның төмендеу, жүйке-бұлшықет блокадасының пайда болу қаупі), сондықтан ванкомицин инфузиясы оларды енгізуден ең кемінде 60 минут бұрын жасалуы мүмкін.

Ванкомицин ерітіндісінің рН-ы төмен, бұл басқа ерітінділермен араластырғанда физикалық немесе химиялық тұрақсыздықты тудыруы мүмкін. Сілтілік ерітінділермен араластырмаған жөн. Ванкомицин және бета-лактамдық антибиотик ерітінділері араластырған кезде физикалық тұрғыдан үйлеспейді. Преципитация ықтималдылығы ванкомицин концентрациясының артуымен өсе түседі. Осы антибиотиктерді қолдану арасында көктамырішілік жүйені талапқа сай жуып-шаю қажет. Бұдан басқа, Ванкомицин концентрациясын 5 мг/мл-ге және одан азға төмендету керек.

Передозировка ванкомициным в порошке

Симптомы: усиление выраженности побочных явлений.

Лечение
: симптоматическое, в сочетании с гемоперфузией и гемофильтрацией.
Симптомдары: жағымсыз құбылыстар айқындылығының күшеюі

Емі
: симптоматикалық, гемоперфузиямен және гемофильтрациямен бірге.

Фармакологические свойства

Фармакокинетика

После внутривенного введения объем распределения – 0.39-0.92 л/кг. Максимальная концентрация в плазме крови (Cmax) после внутривенного введения 0.5 г ванкомицина составляет 49 мкг/мл через 30 мин и 20 мкг/кг через 1-2 ч; после введения 1 г - 63 мкг/мл через 60 мин и 23-30 мкг/мл через 1-2 ч. Связь с белками плазмы – 55%.

Достигает терапевтических концентраций в тканях и жидкостях организма: в асцитической, синовиальной, плевральной и перикардиальной жидкостях, в жидкости перитонеального диализата, в моче, ткани ушка предсердия. Не проникает через гематоэнцефалический барьер (при менингите обнаруживается в ликворе в терапевтических концентрациях). Проникает через плацентарный барьер. Выделяется с грудным молоком.

Практически не метаболизируется. Период полувыведения при нормальной функции почек: взрослые - около 6 ч (4-11 ч), новорожденные - 6-10 ч, грудные дети - 4 ч, дети более старшего возраста - 2-3 ч. При хронической почечной недостаточности (олигурия или анурия) период полувыведения увеличивается до 6-10 дней.
При многократном введении возможна кумуляция.

75-90% препарата выводится почками путем пассивной фильтрации в первые 24 ч; у пациентов с удаленной или отсутствующей почкой выводится медленно и механизм выведения неизвестен. В небольших и умеренных количествах может выводиться с желчью. В незначительных количествах выводится при гемодиализе или перитонеальном диализе.
Көктамыр ішіне енгізгеннен кейінгі таралу көлемі – 0.39-0.92 л/кг. Көктамыр ішіне 0.5 г ванкомицинді енгізгеннен кейінгі қан плазмасындағы ең жоғары концентрациясы (Cmax) 30 минутан соң 49 мкг/мл және 1-2 сағаттан соң 20 мкг/кг; 1 г енгізгеннен кейін 60 минуттан соң – 63 мкг/мл және 1-2 сағаттан соң 23-30 мкг/мл құрайды. Плазма ақуыздарымен байланысуы – 55%.

Организмнің тіндерінде және сұйықтықтарында: асциттік, синовиальді, плевральді және перикардиальді сұйықтықтарда, перитонеальді диализат сұйықтығында, несепте, жүрекше құлақшасының тіндерінде емдік концентрацияларға жетеді. Гематоэнцефалдық бөгет арқылы өтпейді (менингит кезінде ликворда емдік концентрацияларда кездеседі). Плаценталық бөгет арқылы өтеді. Емшек сүтімен бірге бөлініп шығады.

Метаболизденбейді дерлік. Бүйрек қызметі қалыпты болғанда жартылай шығарылу кезеңі: ересектерде – 6 сағатқа жуық (4-11 сағат), жаңа туған нәрестелерде – 6-10 сағат, емшектегі балаларда – 4 сағат, үлкендеу жастағы балаларда – 2-3 сағат. Бүйрек қызметінің созылмалы жеткіліксіздігінде (олигурия немесе анурия) жартылай шығарылу кезеңі 6-10 күнге дейін артады.

Көп рет енгізгенде жиналып қалуы мүмкін. Препараттың 75-90%-ы алғашқы 24 сағат ішінде баяу сүзілу жолымен бүйректер арқылы шығарылады; бүйрегі алып тасталған немесе жоқ болатын емделушілерде баяу шығарылады және шығарылу механизмі белгісіз. Өтпен бірге аздаған және орташа мөлшерде шығарылуы мүмкін. Гемодиализде немесе перитонеальді диализде аздаған мөлшерде шығарылады.

Фармакодинамика

Антибактериальное средство, продуцируется Amycolatopsis orientalis, действует бактерицидно на большинство микроорганизмов (на энтерококки - бактериостатически). Блокирует синтез клеточной стенки бактерий в участке, отличном от того, на который действуют пенициллины и цефалоспорины (не конкурирует с ними за участки связывания), прочно связываясь с D-аланил-D-аланиновой частью предшественника клеточной стенки, что приводит к лизису клетки. Способен также изменять проницаемость клеточных мембран бактерий и избирательно тормозить синтез РНК.

Активен в отношении грамположительных микроорганизмов: Staphylococcus spp. (включая пенициллиназообразующие и метициллинорезистентные штаммы), Streptococcus spp., Streptococcus pneumoniae (включая штаммы, резистентные к пенициллину), Corynebacterium spp., Enterococcus spp., Clostridium spp., Actinomyces spp.

Максимально активен при pH 8, при снижении pH до 6 эффект резко уменьшается. Активно действует только на микроорганизмы, находящиеся в стадии размножения.

К ванкомицину устойчивы почти все грамотрицательные бактерии, Mycobacterium spp., грибы, вирусы, простейшие. Не имеет перекрестной резистентности с другими антибиотиками.
Amycolatopsis orientalis әсерінен түзілетін бактерияларға қарсы дәрі, көптеген микроорганизмдерге (энтерококктерге - бактериостатикалық) бактерицидті түрде әсер етеді. Пенициллиндер және цефалоспориндер әсер ететін аймақтан өзгеше аймақта (олармен байланысу аймағы үшін бәсекелеспейді) жасушалық қабырға ізашарының D-аланил-D-аланинді бөлігімен тығыз байланысып, бактериялардың жасушалық қабырғаларының синтезін бөгейді, бұл жасушаның лизисіне әкеп соғады. Сондай-ақ бактериялардың жасушалық жарғақшаларының өткізгіштігін өзгертуге және РНҚ синтезін іріктеп тежеуге қабілетті.

Мына грамоң микроорганизмдерге қатысты белсенді: Staphylococcus spp. (пенициллин түзетін және метициллинге төзімді штаммдарды қоса есептегенде), Streptococcus spp., Streptococcus pneumoniae (пенициллинге төзімді штаммдарды қоса есептегенде), Corynebacterium spp., Enterococcus spp., Clostridium spp., Actinomyces spp.

pH 8 болғанда барынша жоғары белсенді, pH 6-ға дейін төмендегенде әсері күрт азаяды. Көбею сатысындағы микроорганизмдерге ғана белсенді түрде әсер етеді. Ванкомицинге барлық дерлік грамтеріс бактериялар, Mycobacterium spp., саңырауқұлақтар, вирустар, қарапайымдылар төзімді. Басқа антибиотиктермен айқаспалы төзімділігі жоқ.

Упаковка и форма выпуска

По 0.5 г активного вещества во флаконы стеклянные вместимостью 10 мл, по 1.0 г активного вещества во флаконы стеклянные вместимостью 10 мл или 20 мл, герметично укупоренные резиновыми пробками, обжатые колпачками алюминиевыми или комбинированными. По 1 флакону вместе с инструкцией по медицинскому применению на государственном и русском языках в пачке из картона. По 10 флаконов вместе с инструкцией по медицинскому применению на государственном и русском языках в коробке из картона. От 1 до 50 флаконов вместе с 1-5 инструкциями по медицинскому применению на государственном и русском языках в коробке из картона.
Резеңке тығынмен тығыз тұмшаланған, алюминий немесе біріктірілген қалпақшалармен қаусырылған, сыйымдылығы 10 мл шыны құтыларда белсенді зат 0.5 г-нан, сыйымдылығы 10 мл немесе 20 мл шыны құтыларда белсенді зат 1.0 г-нан. 1 құты медицинада қолданылуы жөнінде мемлекеттік және орыс тілдеріндегі нұсқаулықпен бірге картон пәшкеде. 10 құты медицинада қолданылуы жөнінде мемлекеттік және орыс тілдеріндегі нұсқаулықпен бірге картон қорапта. 1 - 50 құты медицинада қолданылуы жөнінде мемлекеттік және орыс тілдеріндегі 1-5 нұсқаулықпен бірге картон қорапта.